كاربرد الگوريتم ژنتيك براي مسأله طراحي شبكه اتوبوسراني
در اين قسمت چگونگي كاربرد الگوريتم ژنتيك و اجزاي اين الگوريتم براي حل مسأله طراحي شبكه اتوبوسراني تشريح مي‌شود.
1- تعريف كروموزوم و ژن
در مسأله مورد نظر، هر ژن نماينده يك خط اتوبوسراني است. اين ژن يكي از دو مقدار 0 يا 1 را مي‌پذيرد، كه عدد 1 بمنزله انتخاب خط اتوبوسراني و عدد 0 بمعني عدم انتخاب آن مي‌باشد. به همين سبب 30 ژن, معرف 30 خط اتوبوسراني نامزد درنظر گرفته شده است. ترتيب ژنها مطابق با ترتيب خطوط اتوبوسراني است، يعني ژن شماره i- ام مربوط به خط شماره i- ام است، كه در آن i بين 1 تا 30 مي‌باشد. هر 30 ژن تشكيل يك كروموزوم را مي‌دهند. پس در هر كروموزوم همه خطوط اتوبوسراني موجود مي‌باشند، كه اگر مقدار ژن مربوطه به هر خط برابر 1 باشد، يعني خط ياد شده انتخاب شده است، و چنانچه مقدار آن برابر 0 باشد به منزله عدم انتخاب آن خط مي‌باشد. بدين ترتيب، هر كروموزوم معرف يك شبكه اتوبوسراني است، كه خطهاي آن توسط ژنهاي کروموزوم که داراي عدد 1 هستند معين مي‌شود.
براي اين مسأله اندازه جمعيت (تعداد كروموزومهاي هر نسل) و همچنین مقدار عملگرهای ادغام و جهش مشخص نشده است.
براي نخبه‌گرايي شبكه اتوبوسراني برتر هر نسل كه داراي بيشترين مقدار تابع هدف هستند، شناسايي شده و مستقيماً به نسل بعدي منتقل مي‌شوند. البته، اين شبكه‌ها در عملگرهاي ترکيب و جهش شركت مي‌كنند، ولي با اين كار بهترين جواب هر نسل حداقل مانند بهترين جواب نسل پيش از خود باقي مي‌ماند.

2- تابع هدف در الگوريتم ژنتيك

و

Dj= تقاضای خط j ام

D k,j= میزان همپوشانی خط j با خط k با فرض k < j

Li= طول خط j ام

i = شبکه i که در واقع یکی از کروموزوم ها است و هر ژن معرف یک خط است که شماره هر ژن، معادل شماره خط در اطلاعات موجود است. در صورتی که خط مورد نظر j در شبکه i موجود باشد، مقدار ژن مربوطه 1 و در صورت عدم وجود خط j در شبکه i، مقدار ژن مربوطه صفر لحاظ می شود. بنابراین:

نوشته طراحي شبكه اتوبوسراني با الگوریتم ژنتیک اولین بار در ایران متلب پدیدار شد.